“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ah dostum! Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır.
Tanrım, yaşamak ne kederli şey, Makar Alekseyeviç!
Eve döndüm. Korkunç bir kederle annemin göğsüne atıldım. Kollarımla onu sıkı sıkı
sardım, öptüm ve hıçkıra hıçkıra ağladım, ürkerek sokuldum ona sanki son dostumu kollarımda korumak ve onu ölüme teslim etmemek ister gibi... Ama, ölüm çoktan
çökmüştü zavallı annemin üzerine!