Bazen öyle dolup taşıyorum ki... Bir elim eskisi gibi yazı yazmaya gidiyor diğeri ise onu tutuyor. Yapma diye haykırıyor. Paylaştıkça azalan tek şey sevgi. Ya acı? Azalıyor mu?
Yalnızlık neydi biliyor musun? Konuşacak kimsenin olmaması, telefonu eline aldığında arayabileceğin tek bir kişinin bile hayatında yer edememesi. Öyle bir yalnızlık işte benimkisi....