Sezer
@iamsezer
umut çerçisi
kendince bişeyler yazıyor
Şu anda okuduğu kitap
Puşkin’i ilk okuyuşum gerçekten de övüldüğü kadar varmış. Puşkin, puşkinmiş. Su içer gibi okuyor insan, akıp gidiyor hikaye. Hikaye diyorum gerçi yanılmıyorsam yaşanmış bir olayı biraz süsleyip isimleri değiştirip kaleme almış. Güzel bir akışa sahip, aşk’a gelince pek tatmin olmadım. Normal sıradan bir aşk diyebilirim, öyle savaşın içinde imkansız derin duygular filan bekliyorsanız boşuna beklemeyin, herşey öylesine masalsı ve soylu ayrıcalıklarına sahip ki çizgi film gibi akıp gidiyor. Kitabın kahramanı bana göre idam edilen eşkıya.
Reklam
Yazar 20li yaşlarında Fransız bir pilot, biz cumhuriyeti ilan ederken Akdeniz’den kovulan ülkesinin üzüntüsünü eserinde imayla da olsa dile getirmiş, gençliğine verdim ben. Her ne kadar Atatürk’e diktatör benzetmesi yaparak başlamış olsa da, çok iyi bir eserdi. Kalp gözlerine inen o tozlu patikaları süpüren cinsten. Okunur okunması gerekir.
Kütüphanende kitabın kalmadıysa mecbur kalırsan oku-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Kitabın isminden etkilenmiştim, çavdar tarlasında ki çocukların hayatı ya da orada yaşanan bir hikaye olarak kurgulamıştım. Bilirsiniz kitap kapağı ya da kitap isimleri bir çok şey çağrıştırır. Fakat beklentilerim kısmen karşılanmadı, son sayfaya kadar umutlarım vardı ama olmadı. Kimse kusura bakmasın ama ergen bir çocuğun hayatı yer yer sorgulayıp, çıktığı yolculukta başından geçen şeyler pek ilgimi çekmedi. Ne hoşlandığı kızı arayabildi ne annesi ve babasıyla yüzleşebildi ne de güzel bir mesaj verebildi. Holden kusura bakma kardeşim okullardan atılıp, alkole sigaraya kadına merak salıp hayatı insanları sorgulayışın ve hassas dünyan tamamen fiyasko. Bana bir şey katmadı, bana bir şey kattı diyen varsa söylesin neymiş bilmek isterim.