Dilruba
@iamthemoon
Şu anda okuduğu kitap
Rakamlarımızın kökeni konusundaki kafa karışıklığının nedeni bu olabilir. Hintliler Suriye'nin batısındaki topraklara kesinlikle gitti; Brahman rahipler Romalıların davetlisi olarak MS 470'te İskenderiye'yi kesinlikle ziyaret etti. Fakat bu tarihlerde rakamlar entelektüel ve bilimsel değer taşıyan şeyler olarak değil, ''yabancı insanların limanlarda bilinir hale gelen rakamları olarak'' görülüyordu.
0 dahil, şuan kullandığımız on rakam bize Araplar üzerinden geçerek Hintlilerden gelmiştir. Harizmi Hint rakamlarını Sanskrit sembolleri olarak tanımladı, ama yazdığı bilimsel eser 'Hintlilerin Hesaplamasi Üzerine' Latinceye çevrilmedi ve tacirlerin gündelik hesaplamaları halen Roma rakamlarıyla yaptıkları 13. yüzyıldan önce ulaşmadı.
Sayma tahtalarının tarihi Babillilere dek uzanırBilim
Hesaplamalar yapılırken sayıların yerlerinin değiştirilmesi ya da bazılarının silinmesi gerektiğinden, derin olmayan bir kum kabına benzer kum tahtaları kullanılmaya başlandı. Böylece bundan yüzyıl önce ilkokul öğrencilerinin kullanmaya başladığı karatahta ve silgi ya da yüzyılımızdaki beyaz tahtalarda yapıldığı gibi, hesaplama sırasında sayıların yerleri değistirilmekte ve sayılar yazılıp silinebilmekteydi.
Mısırlılar, Yunanlar ve Çinliler günlük hesaplamalarını farklı büyüklükte çakıllar kullandıkları bu tür çakıl sayma teknikleriyle yaptılar. İlk abaküsler aslında çakılların birler, onlar, yüzler şeklinde yerleştirildiği basit çakıl sayma düzenekleriydi.
8. yüzyılda yaşamış Benedikten Aziz Bede :Bilim
Ortaçağ alimleri arasında adını, Yahudilerin Hamursuz bayramıyla çakışmayacak şekilde ayarlanan ve her yıl değişen Paskalya gününün hesaplanmasıyla duyurmuştu. Bede sadece parmak açıp kapatarak 1'den 1'milyona kadar olan sayıların nasıl gösterilebildiğini anlatıyordu. Parmakla gösterim parmakla saymanın, o da parmak hesabının önünü açtı.