Üçüncü katta , müebbet hapis cezası almış en tehlikeli mahkumların tıkıldığı yerdeydik. Bunun olumlu bir yanı yoktu. Olumsuz yanlarıysa saymakla bitmezdi. Suçlu katına tıkılan yeni çocuklardık. Statümüz olmadan hayatta kalamazdık. Dahası statümüz yoktu. Bize meydan okuyacaklardı. İçinde bulunduğumuz pozisyonun hiyerarşinin en dibi olduğunu kabul etmeye zorlanacaktık. Bizi tatsız bir hafta sonu bekliyordu. Potansiyel olarak hayatımızın tehlikeye gireceği bir hafta sonu.