ibiaryu

Ufka baksa da kendi içine yönelmeye çalışıyordu. Geriye Altı yıl geriye... Buralarda bir şeyler olmalıydı. Adeta dilinin ucunda gibiydi ama dışarı çıkmamak için direniyordu. Kahretsin!
Reklam
Uyumuş olduğunu fark etmeden uyanmıştı. Uyanık olduğunu fark etmeden uyumuştu.
Yorgun olduğun hissediyordu. Uykusu varmış gibi bir yorgunluk değildi bu. Her şeyden bıkmıştı. Hayattan. İnsanlıktan. Tüm bu olanlardan. Holger ona dosyadaki fotoğrafları göstermeden önce bir çeşit huzur bulmuştu ama gittikten sonra o habis duygu yeniden benliğini sarmıştı. Saf kötülük.
Sonra bir zamanlar , Volvo marka eski kırmızı arabayla bir yere giderken dedesinin söylediği bir şeyi hatırladı. Çocuk sahibi olmanın herkese göre olmadığını , bazı insanların hiçbir şekilde anne baba olmamaları gerektiğini söylemişti.
Herkes bu konuda bir şey bildiğini sanıyordu ama hiç kimse meseleyi enine boyuna bilmiyordu.