Gözlerin, bir hüzün pınarı, Sanki gecenin ortasında doğan bir ay. Her bakışında kaybolurum, yeniden bulurum kendimi, O sessiz derinliğin içinde.
Saçların, geceyi süsleyen yıldızlar gibi, Parlak ama karanlık, bir bilinmezliğe uzanan. Ellerin, rüzgarın dokunuşu gibi hafif, Ama içime işleyen, unutulmaz.
Ay tenli yarım, Seninle her adımda dünya durur, Zaman sana varır, bende tükenir. Bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak.
Ayırma gözlerini ufuklarımdan, Çünkü sensiz, gündüz bile zindan bana. Varlığın, içimde bir umut filizi, Yokluğun, dallarımı kıran bir fırtına.
Ay tenli yarım, düşlerim sana müptela, Yolların sonu yok, sensiz gecelere çıkar. Öyle bir sevda ki bu, her sabaha yenik, Ama her geceye galip.
İbrahim Nergiz