Okumak benim panzehirim. Okumasaydım delirebilirdim. Bir sığınak gibi girdim kitapların dünyalarına. İnsan yaşamından bir şeyler öğreniyor kuşkusuz ama kitaplar insana yaşadığının ne olduğunu anlama imkânını veriyor. Yaşadıklarımızın anlamını , nedenlerini kitaplar olmadan çözemiyoruz . Okumayı bana kim sevdirdi hatırlamıyorum ama kendimi bildim bileli okudum. Dışarıda gürül gürül akan dünyaya kapılmaktan korktuğum için kitaplardaki dünyalara girdim sanırım. O dünyalara , o kahramanlara sığındım . Acılarımı , yalnızlığımı paylaştım onlarla . Onlar da benimle paylaştılar . Çok şey öğrendim kitaplardan . Bir insanın okumadan , öğrenmeden yaşamını nasıl devam et tirebildiğini anlayamıyorum . Bazen denk geliyorum böyle insanlara ve üzülüyorum . Bu kadar bilgisiz ve dar görüşlü olmaları canımı sıkıyor . Çok bilgili olduğumu iddia etmi yorum ama karşılaştığım dar görüşlü ve bilgisiz insanlar bir nevi ayna görevi görüyor . Kendime daha iyi bakmamı sağlıyor . Bir konuda tartıştığımızda karşımdaki insanın beni bilgiç , ukala olarak görmemesi için elimden geleni yapiyorum ama çoğu zaman kendi yetersizlikleri yüzün den bu suçlamayı yaparak işten sıyrılmayı tercih ettiklerinde canım sıkılıyor.
Nefret ediyorum sizden. Susmanızdan , gizli gizli sevinmenizden, bu sefer de benim başıma gelmedi çok şükür rahatlığınızdan nefret ediyorum. Sizin başınıza gelmeyen her kötülüğe içten içe şükretmemizden nefret ediyorum. Sahte vicdan gösterilerinizden ve iki yüzlü merhametinizden nefret ediyorum.