İbrahim
@ibrahim94
139 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
♦️İrşat Ederken♦️
📝 Tebliğ ve irşat onun en öncelikli ve en çok önem verdiği vazifesiydi. Çünkü kâinatta en mühim mesele, bir insanın ebedi hayatını kazanıp kaybetmesidir. Birinin irşadı söz konusu olduğunda Resulullah (a.s.m.) her şeyi bırakır, o kişinin irşadıyla meşgul olurdu. Aşağıdaki olay bunu göstermektedir.
🎗️ Ebu Rifaa el-Adevi (r.a.) anlatıyor:
Resulullah’ın yanına vardım, Halka hitap ediyordu.
“Ya Resulallah!” dedim. “Yabancı, dinini bilmeyen biriyim, dinimi öğrenmek istiyorum.”
♥️ Halka hitap etmeyi bıraktı. Kalktı, yanıma kadar geldi. Ayakları demirden bir sandalye getirildi. Üzerine oturdu. Allah’ın ona bildirdiklerini bana öğretmeye başladı.
📄 Sonra tekrar dönerek, konuşmasını tamamladı.
📚(Müslim, Cuma, 60)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
♦️“Yakınlarından Başla!”♦️
📝 “İnsanları sakındırmaya, aile yakınlarından başla” âyeti nazil olunca, Kureyş’in yakın boylarını topladı. Onlara İslâmı anlatmaya başladı. Bunlar arasında amcası Ebu Leheb de vardı. Ebu Leheb, Abdülmuttalib’in oğullarından biriydi. Asıl adı, Abdüluzza b. Abdülmuttalib idi. Künyesi Ebu Uteybe idi. Yüzünün alev gibi parlaması sebebiyle kendisine Ebu Leheb denilmiştir. Peygamberimize en büyük düşmanlık ve eziyet edenlerden biriydi.
📄 İbni Abbas (r.a.) anlatıyor:
♥️ “Sen ilk başta, en yakın akrabalarını sakındır.” (Şuara, 214) âyeti nazil olunca, Resulullah Safa Tepesine çıktı:
🔹“Ey Fehr oğulları! Ey Adiyy oğulları!” diye seslenmeye başladı. Bunlar Kureyş kabilesinin boyları idi. Bu davet üzerine toplandılar. Onlara şöyle hitap etti:
🔸“Ben size şu vadide atlılar var. Hazırlık yapmışlar, üzerinize saldırmak istiyorlar desem, inanır mısınız?”
🎗️Hep bir ağızdan cevap verdiler:
🔹“Evet inanırız. Çünkü şimdiye kadar senin hiç bir yalanını duymadık. Hep doğru söyledin.”
Bu cevabı aldıktan sonra:
“Öyleyse beni iyi dinleyin” dedi. “Ben size, önünüzde bekleyen şiddetli bir azabı haber veriyorum!”
🛑 Ebu Leheb bu kadarına bile dayanamadı, öfke ve hakaret dolu bir hışımla:
🖐️ “Ey Muhammed, ey kuruyasıca! Bizi bunun için mi çağırdın?” dedi ve dinleyenler, Peygamberimize tam kulak verecekken, önlerini kesti.
📖 Bunun üzerine:
♥️ “Ebu Leheb’in iki eli kurusun, kendisi de kurudu” diye başlayan Tebbet Sûresi nazil oldu.
📚 (Buhari, Tefsir Şuara, 2, Cenaiz, 98, Menakıb, 13)
♦️“Bana Kur’an Oku!”♦️
📝İbni Mes’ud anlatıyor:
🎗️Bir gün Resulullah (a.s.m.):
🔹“Bana Kur’an oku!” dedi. Ben hayretle:
🔸“Ya Resulallah! Kur’an sana indirildiği halde, ben sana nasıl Kur’an okurum?” dedim.
🔹“Ben onu başkasından dinlemekten hoşlanırım” buyurdu.
🎗️Bunun üzerine Nisa Sûresini okumaya başladım.
♥️ “Her ümmete bir şahit getirdiğimiz ve ey Muhammed seni de bunlar üzerine şahit kıldığımız zaman, bunların hali ne olacak?” (Nisa, 41) âyetine gelince, “Yeter” dedi. Sustum ve dönüp Resulullah’a (a.s.m.) baktım. Bir de ne göreyim. Gözlerinden yaşlar boşalıyordu.
📚 (Müslim, Müsafirin, 247)
♦️Günahın Bağışlanması♦️
📖 Esmâ b. Hakem el-Fezari (r.a.) anlatıyor:
Hz. Ali’den işittim. Şöyle demişti:
📝 “Resulullah’tan bir hadis dinlediğimde Allah’ın dilediği kadar ondan istifade ediyordum. Bana bir adam hadis anlatsa, hemen ona yemin ettirirdim. Onu ancak, yemin edince tasdik ederdim. Bir gün Ebu Bekir (r.a.) bana bir hadis anlattı. Tabii Ebu Bekir doğru söylemiş ve şöyle demişti:
🎗️ “Resulullah’tan işittim, şöyle diyordu: Bir kul bir günah işler, sonra abdest alır, iki rekat namaz kılar, sonra da Allah’a istiğfarda bulunursa, o kul mutlaka bağışlanır.”
♥️ Sonra şu âyeti okudu:
“Onlar kötü bir şey yaptıklarında veya nefislerine zulmettiklerinde Allah’ı zikreder, günahlarının bağışlanmasını dilerler. Allah’tan başka günahları kim bağışlar?” (Al-i İmran, 135).
📚 (İbni Mace, İkametü’s-salat, 193)
♦️ İKİ ELİNİ HAYIRLA DOLDUR ♦️
🌠İbni Ebi Evfa (r.a.) anlatıyor:
📝Bir adam geldi. Resulullah’a (a.s.m.) dedi ki:
🔸”Ya Resulallah! Ben Kur’an’dan bir şeyi seçip alamıyorum. Bana faydalı olan bir şeyi öğretseniz.”
🔹“Öyleyse,” buyurdu. “Şunu oku: Sübhanallahi velhamdü lillahi, velâ ilâhe illallahü vallahü ekber. Vela havle velâ kuvvete illâ billah. (Allah’ı tenzih ederim. Bütün hamdler Allah’a mahsustur. Allah’tan başka ilâh yoktur. En büyük Allah’tır. Her türlü güç ve kuvvet Allah’tandır.)”
🎗️Bunun üzerine adam:
🔸“Ya Resulallah! Bu Allah içindir. Kendim için ne söyleyeyim?”
Buyurdu ki:
🔹“Allah’ım bana merhamet et. Bana afiyet ver. Bana hidayet ver. Bana rızık ver.”
🛑Adam bunun üzerine ellerini kenetleyerek sıkıca duayı kavradığını ifade etti.
Resulullah (a.s.m.):
♥️“İşte bu adam, iki elini de hayırla doldurdu..” buyurdu.
📚(Ebu Davud, Salat, 129)