İbrahim
@ibrahim94
139 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
♥️ (Bütün bunlara rağmen) sen af yolunu tut, iyi olanı emret ve cahillerden yüz çevir.
📚 (7/A'râf, 199)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
BAŞBAŞA YEMEK
Bir gün sofrada Hoca hanımına, “Hanım,” demiş. “Aç şu başörtünü.” Karısı şaşırmış,
“Açayım açmasına da, hayırdır efendi?”
“Sen başını açarsan melekler kaçar, ben besmeleyle yemeğe başlarsam şeytanlar kaçar. Şöyle baş başa bir yemek yiyelim...”
BİLENLER BİLMEYENLER
Nasreddin Hoca bir gün Akşehir de camide vaaz vermek için kürsüye çıkıp:
“Ey cemaat bugün size ne söyleyeceğimi biliyor musunuz?” diye sormuş. Camideki topluluk:
“Bilmeyiz” demişler. Bunun üzerine Hoca: “Siz bilmeyince ben size ne söyleyeyim.” diyerek kürsüden inmiş ve camide kendisini dinlemeye hazırlanan topluluğu yüzüstü bırakarak cübbesini giydiği gibi camiyi terk etmiş.
Hoca ertesi gün yine vaaz etmek için aynı kürsüye çıkmış, bu sefer yine topluluğa aynı soruyu sormuş. Camideki topluluk bu sefer Hoca yı kaçırmamak için:
“Biliriz” cevabını vermişler. Hoca bu sefer de onlara:
“Mademki biliyorsunuz o halde benim söylememe ne lüzum var” demiş ve yine topluluğa küserek cübbesini giydiği gibi camiyi terk etmiş.
Ertesi gün camideki topluluk Hoca yı vaazdan kaçırmamak için kimisi biliriz, kimisi bilmeyiz demeyi kararlaştırmışlar.
Hoca ertesi gün vaaz etmek için kürsüye çıktığında topluluğa yine aynı soruyu sormuş.
Topluluk da daha evvelden kararlaştırdıkları gibi bazıları biliriz bazıları da bilmeyiz diye karşılık vermişler.
Bu sefer Hoca büyük bir ciddiyetle topluluğa dönerek:
“Ne âla... Öyleyse bilenleriniz bilmeyenlerinize anlatsın.”
AKLIMDA DURACAĞINA...
Bayram gecesi Hoca nın karısı tatlı pişirmiş. Karı koca, konuşa gülüşe yemişler, birazı da artmış, bunu da sabaha yeriz deyip kalkmışlar. Uykuları gelince de yatmışlar. Yatmışlar amma Hoca yı bir türlü uyku tutmamış.
Nihayet karısını dürtmüş:
“Hanım kalk kalk, aklıma pek önemli bir şey geldi, durma, kalk.”
Karısı telaşla kalkıp: “Ne var, hayrola” deyince “Şu artan tatlıyı getir”. Karısı, tabağı getirince
“Çök yanıma” demiş. Oturup tabağı bir güzel temizlemişler.
Rahatlamış bir şekilde karısına şöyle der: “Şimdi yatalım, uyuyalım. Aklımda olacağına midemde olsun...''