Aklında gereksiz sorular...
Aslında sorun ne biliyor musun?
Garip düşüncelerin. Bu sevdiğin kişi senden önce de yaşıyordu biliyorsun değil mi? Yani o kendisi bu yaşa getirdi kendini. Ona kurallar koyarak ya da onu takip ederek daha fazla sahip çıkmıyorsun.
Sıkıyorsun, boğuyorsun, ne kadar sıkıcı olabileceğini gösteriyorsun. Konum atsın, ispatlasın, yemin etsin...
Peki sen? Sana niye güvensin? Kim sana niye güvensin? Bak ne bulduk! Sahi, insanların sana ''güvenme sorunu'' olduğu için bu kadar kıskanç olabilir misin?
Ölme kardeşim, daha ikinci kitabı okuyacaksın. İşin ilginci, onu da sen yazacaksın.
Bu gece uyurken, aklında şu olsun:
“Sen bunu hak etmedin... Ama bir gün gözlerine bakacak ve baba/anne diyecek o çocuk da hak etmedi.”
Önemli olan, neden intihar edeceğin değil. Henüz etmediğini varsayarsak tabii. Tamam, üzgünüm kötü bir espriydi.
Ama inan, 'yaşarken ölme' ihtimalin de söz konusu biliyorsun.