İbrahim balhan
@ibrahimblhn
8 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Nicelerinin selası olmeden okundu
Niceleri doğmadan yarası doğdu gonlumuze
Kimi siir oldu dudaklarimizda
Kimine lanet okundu ah ile gonul defterimizin isaretlenmis sayfalari
Ayrılığa diyecek soz yoktu , ölümün oldugu bu dunya da
Olmeden oldurduklerimiz aci vermeden giderken
Olse de olduremedigimiz hancer gibi saplandi böğrümüzün ta ortasına.
Aci da olacakti elbet her sey guzel olmasa da raziydi yurek
Acisiyla tatlisiyla sevmek gerek
Aci da olsa severek yedigin yemek gibiydi
Acittigi damak degil de yurek olmasa tadi damagimizda kalacaktı belki de
Tadi yuregimizi yakti
Damagimiz ise acisina bile hasret kaldi.
Reklam
Bizim de sevda çiçeklerimiz vardı. Aşk bahçelerine dikilmeyi bekleyen.
Tohumu umut, güneşi şevkat, suyu sevgi. Çiçeklerimizi soldurdular. Hem de öldürmeden.
Biz de açardık elbet: mevsim bahar olsa, biri gelip tutsa, toprağına koysa, güzel açmayı bırak, güzel bile kokardık elbet.
Mecnuna adın ne desen Leyla derdi
Bize de adımızı sorsalar dokunacak bir el arardı gözlerimiz, dilimiz adını telafüz etsin diye.
Yanlış adres gibiydik; herkesin girip geri çıktığı,
Ama bizim içimizden çıkaramadığımız; her gelenden bir iz bir anı, bir leke.
Bu lekeyle, ne maviye boyayabildik sokağımızı, ne de sıvayacak bir usta bulabildik duvarlarımızı.
Biz de karaya ak demek isterdik lakin, kara da olsa, ak görebilmek için sebeplerimiz olsaydı.
Asabiydik. Biraz sert, biraz agrasif biraz da argo
Ağzımız alışmıştı, gelmişine geçmişine sövmekten vicdansızların ve canımız çok sıkılmıştı, can sıkıntımız bile umurlarında olmayan insanlara..
Başımız okşansa, yılan deliğinden tatlı dil duymuş gibi çıkacak.
Bir buse konsa yanağımıza, kötü olan herşey son bulacaktı.
Kim bilir belki de; bizim de sizin sevdikleriniz gibi bir hayatımız olacaktı,
Farzet ki; hayat yarın son bulacaktı
Hergün ölmez, bir gün yaşardık belki. Bir gün bile görmemekten hallice.
En başında da dediğim gibi; bizim de sevda bahçesine dikilmeyi bekleyen aşk çiçeklerimiz vardı da
Ne toprak vardı, ne ekecek bahçıvan
Sonra da neden açmadık, niye güzel kokmadık diye yine bizdik kötü olan.
Oyle bir soğuyacaksın ki;
Buz kesecek yuregin
Ellerin haram gibi kacacak bıraktığın ellere
Korkak bir cocugun karanliktan irkilmesi gibi irkileceksin adını bile duymamak icin.
Hesabını verecek her bir kisi
Sona kadar deyip inandırıp,yola çıkarıp, herseyini, hayatını,mahvedip sonra da yarım bıraktığı her yuregin.
Ofkenden adına lanet edeceksin adı ihanet kendi ihanet herkesin.
Birdaha bırak yüzünü
Sozunu bile duymak istemeyeceksin sozune guvenip ozune hain dediklerinin. ve oldureceksin birazcık canı kalmis duygularını ki icinde;canlanan birdaha o olmayacak gonlunde ve gozunde.
Cok kalmadan ve cok olmadan gideceksin bazen de ani bir ölüm gibi
Ne oldugunu ne sen ne başkası anlamayacak ve sadece acı ve birkac tane de resimde anı kalacak hem senden hem de herseyden geriye...
Sevginin acıya dönüşmüş haline aşk denir.
Ve acı başlayınca başlar aşk
Aşk=özlemin verdiği acı hali