Ben hayatı biraz da elinde bir avuç su tutmaya benzetirim. Hani damla damla kayıp gider ya parmaklarının arasından, hani her gün biraz daha eksilir ya avuçlarında ve sen ne kadar sıksan da parmaklarını, yine de bir yolunu bulur, ait olduğu yere döner ya... İşte tam olarak böyledir hayat benim için.
"Herkes sorunlu ben normalim" diyebilen birinin aynaya borcu vardır. İnsanları kategorilere ayırmak, seni güçlü yapmaz; sadece acımasız gösterir. Çünkü en ağır hastalık, kendini kusursuz sanma körlüğüdür.