6 sene oldu bugün.
Biz yine kavuşamadık bu sene. Sabrım, gücüm bitti artık. Oturup düşünüyorum bazen, seni sırtımda taşırdım küçükken, omzuma tabutla bineceğini bilmeden. Belki de prova yapıyorduk haberimiz yoktu öleceğinden.. yürüme derdim, yorulma.. Peki sen beni niye yordun? Ben ilk defa seni taşıyamıyorum omuzlarımda, özür dilerim. Seninle güldüğümüz o günleri toprak aldı bizden. Bilmem sen özlüyor musun ya da unuttun mu beni. Ben hep seni yaşıyorum, aldığım nefes bile yük oluyor sensiz. Bilmem seni bir daha görebilecek miyim? Gözlerime bir bekleyiş koydum, belki gelirsin diye. Aklıma geliyor yokluğun, bir daha olmayacaksın.. ne fena..
Bir pencere olsun isterdim, sadece seni göreyim. Ne haldesin nasılsın bileyim..
Sen gittin bana olmayışların kaldı, söylenen onca şey kaldı. Hepsini içimden tekrar ediyorum bugünlerde. öyle ya, sen hariç her şey kalabiliyor benimle.
Unutmayı hayatıma almadım hiç, kezâ sensiz yaşama fikrini de öyle. doğruyu söylemek gerekirse boş bir odayı dolduruyoruz yokluğunla karşılıklı.. Sensiz duman dolu bir oda ve bu benim son boğuluşum.
Hoşça kal kardeşim..
cennette gül oyna, ben acını taşıyorum burada.