“Aşçılık okulunda öğrendiğimiz bir şey varsa,” dedi bayan Pürneşe omuz silkerek, “o da şudur ki yanık kenarlar ve kayış gibi kekler en iyilerimizin başına bile gelir. O zaman yapılacak tek şey kolları yeniden sıvayıp başka bir şeye başlamaktır, derim. Düzeltmeyeceğin şeyler için sızlanmanın bir âlemi yoktur!”