Bu düşündüklerimin yeri belki burası değil ama yazmak istiyorum...
Biz Türkiye olarak büyük bir felaket atlattık tam iki ay oldu. Gündemde depremle ilgili hiç bir şey yok unuttular hiç olmamış gibi yaşamaya yine devam ediyorlar. Biz Türkiye halkı olarak deprem bölgelerinde ki insanları unutmayalım Ramazan ayındayız yardım ve duayı eksik etmeyelim. Devlet yardıma gidiyor evet ama devletin yardımlarıda bazen az kalıyor ihtiyaç listesi çok oradakilerin lütfen duyarlı olun. Gelelim başka bir meseleye biz Müslümanız ve kardeşlerimiz Şuan Kudüs'te Mescidi Aksada zulüm görüyorlar onlar için dua edelim. Zamanında Araplar bizi arkamızdan vurdular oh olsun onların cezası diyor bazıları bu kadar taş kalpli olmayın . Allah için Ramazan ayında çevremizde Müslüman kardeşlerimizin acılarını görmemezlikten gelmeyin.
Mescid-i-Aksa
Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde
Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu
Varıp eşiğine alnımı koydum
Sanki bir yer altı nehr çağlıyordu
Gözlerim yollarda bekler dururum
Nerde kardeşlerim diyordu bir ses
İlk Kıblesi benim ulu Nebi’nin
Unuttu mu bunu acaba herkes
Burak dolanırdı yörelerimde
Mi’raca yol veren hız üssü idim
Bellidir kutsallığım şehir ismimden
Her yana nur saçan bir kürsü idim
Hani o günler ki binlerce mü’min
Tek yürek halinde bana koşardı
Hemşehrim nebi’ler yüzü hürmetine
Cevaba erişen dualar vardı
Şimdi kimsecikler varmaz yanıma
Mü’minde yoksunum tek ve tenhayım
Rüzgarlar silemez gözyaşlarımı
Çöllerde kayıp bir yetim vâhayım
Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde
Götür müslümana selam diyordu
Dayanamıyorum bu ayrılığa