idil

idil
@idilcan
İstanbul
51 okur puanı
Ağustos 2014 tarihinde katıldı
Dışarıda, yaşamın gürültüsü içinde, ya da başka evlerde, başka insanlarla yaşam her zaman daha güzel geliyor bize.
Reklam
Bu kadar güzel yemişler varken, insan nasıl ölmeyi düşünür?
Karşı çıkmak istediğim evler, koltuklar, halılar, müzikler, öğretmenler var. Bir haykırış! Küçük dünyanız sizin olsun. Bir haykırış! Sessizce yatağa dönüyorum.
Seyahat eden, büyük kentlere gidip gelen bu insanlara özlemle bakıyorum. “Bir gün uzak dünyaları ben de tanıyacağım,” diye geçiyor içimden.
Hissettiklerini benden başka kimse anlamıyor, benim hissettiklerimi de senden başka kimse anlamıyor. O zaman neden birlikte hissedemiyoruz?
Reklam