"Ne zamandan beri ne yaptığımızı umursamaya başladın?"
"Umursamıyorum. Herkesle istediğinizi yapabilirsiniz," diye karşı çıktım. "Sadece onunla değil."
Ayağa kalkmaya çalıştığında bunun gıcık bir davranış olduğunu bilmeme rağmen ona yardım etmek için hareketlendim ve karşılığında annesinin kısık bakışlarıyla karşılaştım.
Yine de ona yardım etmeye gittim.
Hepsinin canı cehenneme.
Bu kızı daha bir saat önce yarı bilinçsiz bir halde görmüştüm.
Konu o olduğunda riske girmeyecektim.
"Erkek arkadaşın var mı?"
Şimdi neden bunu sormak zorundaydım ki?
Lütfen on yedi ol.
Lütfen bana yardım et ve on yedi yaşında olduğunu söyle.
"On beş yaşındayım."
"On yedinci yaşımın üçte ikisi bitti."
"Üçte ikisi," dedi kıkırdayarak. "Üçler senin için önemli mi?"
"Artık öyleler," diye mırıldandım alçak sesle.