"Bana bir iyilik yapar mısın?"
Çenesini yukarı kaldırarak beni dinlediğini belli etti.
"Lütfen Darren'ın bize yaptığını bana yapma." Ellerimi yanağımın altında birleştirerek," Beni bırakma," diye fısıldadım.
"Bırakmayacağım," diye söz verdi ağabeyim. Sesi cesaret ve içtenlikle doluydu. "Seni burada onunla asla bırakmayacağım."
O gün yaşananlar babamıza artık evin efendisi olmadığını göstermişti.
Evin yeni bir efendisi vardı. Bu kişi ondan çok fazla dayak yemiş ve her an babamıza haddini bildirmeye hazır olan ağabeyimdi.
Joey ayaklarımın yapışıp kaldığı yere doğru yürüdü ve parmak eklemleriyle şakacı bir şekilde yanağımı dürttü.
Bu şefkatli bir sevgi ifadesi ve sessiz bir dayanışma gösterisiydi.