Narsilya
@idkwhatifitis
“Bizi kelimeler kurtaracak…”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Serinin ikinci kitabını sonbaharın ilk çeyreğine girerken okuyup bitirdim. Fevkalade bir maceraydı yine Harry , Ron ve Hermione’in maceraları… Defalarca okuyup izledikten sonra tekrar kaçıp uğradığım bir durak benim için bu seri. Devam edeceğim…
Çocukken , mutfakta buzdolabının dibine çöküp bir yaz gecesi tanıştığımızı hatırlıyorum Harry Potter ile. Benim çocukluk kahramanım olabilir. Heyecanla diğer sayfaya geçtikten sonra hemen diğer kitaba geçtiğimi ve o yaz boyunca sadece ilk iki kitabı döndüre döndüre okuduğumu hatırlıyorum. Şu an o halime sarılmak istedim. Tabi ondan sonra seriyi defalarca okudum ve çocukluğuma olan borcumu ödedim kendimce.
Artık 30 ‘ lu yaşlarımın başındayım ve tekrar dönme ihtiyacı hissettim. Okuyup o şatonun koridorlarında çocukluğumu aradım. Ve buldum da. Biraz hasret giderdik. Seriyi seve seve ve tadını alarak okuyacağım tekrardan.
Tatar Çölü’nü okurken içimde hem yoğun bir hüzün hem de derin bir sorgulama kaldı. Giovanni Drogo’nun gençliğinden ihtiyarlığına kadar, hep gelmesini beklediği ama bir türlü gelmeyen o büyük olay için yaşamını harcaması, bana zamanın nasıl sessizce tükenip gittiğini düşündürdü. Bazen biz de hayatı erteleyip, “bir gün olacak” dediğimiz şeylerin ardında yıllarımızı kaybediyoruz. Drogo’nun hikâyesi bana şunu hatırlattı: hayat beklenerek yaşanmıyor, aslında o anlarda akıp gidiyor.
Hep “bir gün olacak” dediğimiz şeyler var, ama o gün gelene kadar geçen zaman sessizce akıp gidiyor. Drogo’nun yaşadıkları, bana kendi hayatımda neleri beklediğimi düşündürdü. Belki de bazen yaşamak yerine beklemeyi seçiyorum. Ve en acısı da, beklerken hayatın elimden kayıp gidişini fark etmiyorum. Kitabı sevdim ve öneririm.
