Puan vermedi
Kitapla ilgili kitabın arkasında verilen minik demo yazısı beklentimi oldukça yükseltmişti ancak özellikle son 20 sayfa çok büyük bir hayal kırıklığı yarattı. Fazla klişe bir son bu kitaba reva görülmüş. Keşke sonu kitabın gidişatına uygun olsaydı.
Reklam
Puan vermedi
Okuması çok keyifli, sahne geçişleri baş döndürücü ve yazarın kelime seçimlerinin muazzam olduğu eser. Absürd detaylar özellikle yazarın bulunduğu çağ ve çağın siyasal fikir akımları göz önünde bulundurulduğunda sadece keyifli birer analojik imge haline geliyor. Özellikle “… olayın şu yanları kötü veya zararlı ama…” şeklindeki her cümlemizdeki bariz tehlike bu eserde müthiş bir biçimde yansıtılıyor.
Puan vermedi
Kesinlikle okunması gereken bir eser. Herhangi bir kıssadan hisse çıkarma güdüsü taşımadan yalın bir şekilde okunmalı. Albert Camus’un Caligulasından sonra belki de 2.sıraya konabilecek kadar kompakt ve etkileyici.
Puan vermedi
Çok hızlı okunan ve adeta bir film gibi izlediğim bir eserdi. Tablolar şeklinde resmedilen oyunu okurken özellikle sonlara doğru artan sinirle birlikte hadi artık karşı çık, bir noktada sorgula, diren, kabul etme diye düşünmekten kendini alıkoyamadım. Tatar Çölü eserinden tanıdığım Dino Buzzati ve özellikle Nihilist eserleriyle bildiğim Camus birleşince aslında kitabın sonunun yaratacağı boşluk hissi önceden belliydi ama hep bir acaba ile ilerledi. Günümüz sağlık sistemine de oldukça sert ve anlaşılır bir eleştiri olduğunu belirtmekte de fayda var. Sabahattin Ali’nin “böbrek” isimli hikayesi ile de oldukça ana fikir bağlamında benzer bir kompozisyona sahip. Okunmaya ve üzerine düşünülmeye değer bir eser olduğu kanaatindeyim.
