idris özalp
@idris34
insan acı duyarak da mutlu olabilir
24 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Çocuk her yerde çocuk değildir! Çocuk Suriye'de kayıptır. Yemen'de açtır. Gazze'de şehittir. Afrika'da işçidir. Afganistan'da yaralıdır. Irak'ta yetimdir, öksüzdür. Doğu Türkistan'da mazlûmdur, mağdurdur. Avrupa'da Prens ya da Prensestir.
Hani hayata dair bir şey için çabalarsak onu elde edebileceğimize dair bizi yalan söylediler, masal anlattılar
oysa ne çok savaştık deli aşıklardik, özlerdik her an birbirimizi
Buluşmak için can atar buluşunca da kalkmak istemezdik
Başımı omzuna koyar seni dinlerdim, ben sen anlat isterdim hayatı senin gözlerinde görmek isterdim, sen anlatınca hayat o zaman katlanır bir hal alırdı
Ama bak ne oldu geldiğimiz nokta dön de bak sevgilim sen kızgın ve kırgın ben'se üzgün ve öfkeli
Ama beni yanlış anlama aşkım sana karşı değil bu öfkem hayata karşı bütün insanlığa karşı öfkeliyim seni bu kadar severken senden bu kadar uzak olmak canımı yakıyor
Oysa sadece sen anlardın beni sen dinlerdin duyardın
İçim deki acı dinmiyor ve durmuyor kalbim yorgun kırgın ve üzgün
Ağlamak için için atığın bütün kulaçlar beni sanki daha çok dibe çekiyor
Kapıyı çekip yanına gelmeyi o kadar çok isterdim ki bütün her şeyimi veda ederdim sana yemin ederim aşkım gelirdim ama benim herşeyim ve sahip olduğum tek şey sana olan aşkım ve sevgim
Onları nasıl bırakabilirim ruhsuz duygusuz bir adama ne yapabilirsin ki, nasıl ki ölmüş birini hayata geri döndürmeyeceğin gibi bana da artık bir şey yapamasin
Canım çok yanıyor kalbim cam kırıklariyla dolu sürekli kanıyor
Çekip gitmek yok olmak istiyorum ama olmuyor yaşamayi beceremediğim gibi ölmeyi ve yok olmayı da beceremiyorum
Nasıl olacak bilmiyorum bir gün bitsin bunlar bitmesini umud ediyorum ama umut ben daha çok öldürüyor
Her gün ölmek nedir bilir misin yalandan gülmek konuşmak oynamak zorunda olmak
Saçma sapan şeylerden konuşmak sanki günlük rutin hayata devam edermiş sin gibi
Ama olmuyor bir yerde tek kalınca bütün düşünceler saldırmaya başlıyor
Düşünceler beyinde ama kalbi ağrıyor ve kanıyor
Gözümü kapatip her şeyin bitmesi için yalvarmak istiyorum ağlamak istiyorum ama olmuyor hiç bir şey beceremediğim gibi bunu da beceremiyorum
Damarlarımda ki kan da artık dur dur ki dinlen bütün bedenim ruhum harabe olmuş evler gibi darmadağın ve ıssız olmaya başlıyor
"Erken yaşta büyümek zorunda kalanlar kendi ihtiyaçlarına yabancılaşırlar.
Ama ötekinin derdi uzmanlık alanlarıdır. Başkalarına koşmaktan kendilerine yetişemezler. Mutlu olmayı değil, mutlu etmeyi öğrenmişlerdir."
Reklam