Peki, kıymetli ebeveynler! Sizlere şunu sormama müsaade edin: Çocuklarınız böyle bir yetiştirme tarzıyla hakikaten de kanatlara sahip olabilir miydi? Veya siz daha en başından, onlar kanat çıkarırken bu kanatları kırıp çocukları kanatsız mı bıraktınız?
Şimdi sevgili ebeveynler, iyice düşünün ve açıkça, dürüst bir şekilde cevap verin: Çocuklarınızın karakterinin şekillenip olgunlaştığı aile ortamı düşünsel ve ahlaki olarak yeterince sağlıklı mıdır?
Gençliği suçlamayın, kendinizi suçlayın. Siz nasıl yetiştirdiyseniz, öyle bu gençlik. Gençliği nasıl yetiştiriyorsunuz? Yetiştiremiyorsunuz! (...)
Çocuklarla hiç ilgilenmiyorlar, zamanları yok. Çocuklarla vakit geçirmek onlara çok zor ve sıkıcı geliyor. Çocuklarla konuşmuyorlar. Hayatlarında ne olup bittiğiyle ilgilenmiyorlar. (...)
Çocukluk yılları, çocuk aklı ve ruhu hiç ellenmemiş bir tarla gibi bomboş kalıyor. İyi hiçbir şey ekilmiyor buraya. (...) Çocuk aklının ilgisini çekmeyi beceremiyorlar veya istemiyorlar.