“Madam Gallard neredeyse sadist bir hoyratlıkla,on beş yaşındaki kızını evliliğin nahoş yanları hakkında uyarır.Ona açıkca düğün gecesi, ‘Kötü bir deneyimdir’ der.Oysa Zaza’nın deneyimi bu sinizmi yalanlar:Cinselliğin,heyecanın büyüsünü bilir o,erkek arkadaşı Bernard’la öpüşmeleri platonik değildir.Etrafını saran genç bakirelerin budalalığıyla,kanlı canlı bir bedenin doğal ihtiyaçlarının istilasını ‘baskılayan’ , inkar eden ya da gizleyen konformistlerin ikiyüzlülüğüyle alay eder.Ancak buna karşın,baştan çıkarılmaya karşı dirençsiz olduğunu ve nefsine düşkünlüğünün,tutkulu mizacının ve tensel aşkı sevmesinin verdiği aşırı vicdan azabıyla zehirlendiğini bilir: En küçük bir cinsel arzu duyduğunda bir günah,cinsel bir günah işlediğinden şüphelenir.Pişmanlık,korku ve suçluluk onu altüst eder.Kendi kendini mahkum eder.”