Alfabeyi bilirsin ama harflerden yeni bir kelime türetemezsin.. Kelimeleri bilirsin cümle kuramazsın.. Duyguların askıda kalır boğazına düğümlenir.. İçin ne kadar kaynasa da o hazır kelimeleri yanyana getirip içini dökemezsin.. Her kelime yakışmaz yanındakilere anlamlı bir cümle için.. Sahi sizin de var mı anlatmaya çalıştığınız duyguları eksik bırakan cümleleriniz.. Ya ilk emir “yaz” olsa nice olurdu halimiz.. Elbetteki “oku” emrine itaat de büyük bir erdem ve meziyet.. Behemehal yazabilen yazmalı, yazılan okunmalı..