İnsan bazen yorulduğunu kimseye anlatamaz. Gülümser, konuşur, günlük hayatına devam eder ama içinde sessizce taşıdığı yükler vardır. Herkes "iyiyim" derken aslında biraz eksiktir. Belki de büyümek, eksiklerle yaşamayı öğrenmektir. Çünkü hayat, her istediğimizi vermediği gibi her aldığını da geri getirmez. Geriye sadece anılar, birkaç güzel söz ve kalbimizde iz bırakan insanlar kalır. Bu yüzden sevdiklerimizi ihmal etmeden, kırmadan ve sevgimizi ertelemeden yaşamak gerekir. Gün gelir, geriye dönüp baktığımızda en çok söyleyemediklerimiz içimizi acıtır.