Cathy’mi ve Heathcliff’imi özleyecek kadar çok sevdiğim o kitap. Benim çılgın aşıklarım. Kitabın başından sonuna kadar sanki siz kurgusal bir karakter değilmişsiniz, bu dünyada bizden bile daha sahici bir şekilde bulunmuşsunuz gibi hissettim. Uğultulu tepelere gitsem ve o tepeleri aşıp sizin evinizin oraya gelsem mezarınızı elimle bulurmuşum gibi hissediyorum. Emily Bronte’m bu gerçeklikte bir eseri nasıl yazabilmiş? Üstelik de hiç ama hiç evinden çıkmadan. Ne müthiş bi yetenek bu. Kısaca Emily Bronte de geçti bu dünyadan… benim en sevgili yazarım olarak.