İkbal
@ikbl_2
Hayat nefes aldığın anlar değil kalbine dokunan anlardır:)
Ağaçları yaktık, burasıda benim dedik...Bazı insanlar bazı insanlara bile bu benim dedi.Rengine göre, diline ,dinine göre ayrıştırdılar bizi;Sen onlardansın dediler ,sen bunlardansın, sen hizmet edeceksin dediler .Birisi çıktı ve bir arazinin etrafına bir çizgi çekti, o çizgiyi geçemeyenler yenildi.
Ah çiçek ...Çocukken seninle rastlaşsaydık saklambaç oynarken senin yerine hep ben ebe olurdum.
Benim için yapılmış şeyler hoşuma gidiyordu
Birilerinin çığlık attığı yerde ,birileri sadece kulaklıklarını taktı. Herkes sokak hayvanlarını sevdiğini söyledi ama kimse onları evlerine almadı. Çoğu evinin önüne bir kap su bırakmak için bile oturduğu yerden kalkmadı.Oturdukları koltuklar ,uzandıkları yataklar hep daha konforluydu. İnsanlar alışır, her şeye alışır ve görmezden gelir. İnsanlığı kurtarmak için insan olunması gerekir sadece
İnsanlara gelecek verebilirsin ama kimsenin geçmişini hiç yaşamamış gibi ondan alamazsın.