“Nasıl dünyadaki bazı dinler kişisel bir Tanrı’ya inanmayanları ateist kabul ediyorsa, biz de kendine inanmayan bir insanın ateist olduğunu söylüyoruz. Kendi ruhunun yüceliğine inanmamaya ateizm diyoruz.” Swami Vivekananda
Belki de şu anda “kendini kaybetmek” hiç de hoş bir şey değilmiş gibi geliyor sana. Ne düşündüğünü anlıyorum tabi Sofie. Ama asıl mesele şu ki, kaybettiğin şey kazandığının yanında sonsuz ölçüde küçük kalıyor. Şu andaki halinle kendini kaybediyorsun, ama bir yandan da sonsuz büyüklükte bir şey olduğunu kavrıyorsun. Bütün evrensin sen. Evet sevgili Sofie, dünya ruhu sensin. Tanrı’sın. Eğer Sofie Amundsen olan kendini kaybetmen gerekiyorsa, bu “gündelik-ben”i zaten bir gün nasıl olsa yitireceğini düşünerek avunabilirsin. Ancak kendi kendini serbest bırakarak tanıyabileceğini gerçek benliğin gizemcilerin gözünde sonsuza dek yanacak harikulade bir ateştir.