İkra Nur
@ikraa_nr
62 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
Ve şimdi evim dediğim o kütüphanenin mahzenine kitapları geri yerleştirirken tek isteğim, bir şeyler hissedebildiğim yere dönmekti. Hırsızlığın bile çarptıramadığı kalbimin attığını hissettiğim bir yere...
Sayfa 13
Reklam
Ona ettiğim belki yüzüncü vedaydı ama o gitmiyordu. Zaten vedalar her zaman bir gidişi gerektirmezdi.
Sayfa 30
Nedense büyük kayıplar bir türlü rafa kaldırılamamış kitaplar gibiydi. Masanın üzerinde tozlanmaya devam ediyor, hareketinizi kısıtlıyor, başka kitaplar açmanızı engelliyor ama yine de o anda, öylece, sonsuza kadar kalıyordu.
Sayfa 30
Bazen insan istiyordu ki, başına çok kötü ama öyle kötü şeyler gelsin ve böylece ağlayacak bir bahanesi olsun. Kanamayan yaraya yara bandı yapıştırılmazdı ya.
Sayfa 17
Yakılıp yıkılsa da gücü küllerinde bulmuşlara..
Herkesin mutluluğu, ruhunun açlığıyla şekillenirmiş. Zaten bu yüzden altın denmezmiş hazineye. Çünkü asıl hazine insanın ruhunun derinliklerinde saklı olanmış.
Sayfa 7
Reklam