İkra

İstemeden varım ve istemeden öleceğim. Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum.
Sayfa 19·Kitabı okudu
Reklam
İnsan, kafasında taşıdığı düşüncelerden kaçtıkça büyür bu düşünceler ve bir süre bu düşüncelerin ağırlığını kaldıramaz. Ya bunlarla yüzleşir ya da o acıları yaşama pahasına sürekli kaçmaya çalışır.
Sayfa 9·Kitabı okudu
ben de yalniz sana ait olmayi istiyorum. bundan zerre kadar suphe etme. senden baskasiyla en kucuk bir munasebetim olabilecegini aklina bile getirme. fakat ayni seyi ben de istiyorum. yani ben de senin yalniz bana ait olmani istiyorum. gelgelelim bunun imkansiz oldugunu da biliyorum. hakikaten, ne olacak bizim halimiz Nahit? artik birbirimizi hic gormeyecek miyiz? bu kadar hazin talih olur mu? "Ankara'ya gelemez misin?"
Zavallı insanlar, zavallı halk... Hem soyunurlar hem de birbirlerini soyarlar. Tanrı'ya olan sevgilerini göstermek için büyük tapınaklar inşa edip, sonra da bir tapınağın meydanında binlerce insanı diri diri yakıyorlar. Bazıları da Tanrı sevgisi uğruna ölüyorlar. Ben de artık insanlara ve Tanrı'ya isyan ettim.
Sayfa 166·Kitabı okudu
Düşün, karanlık bir evin içinde dolaşıyorsun. Yüzlerce oda; her odanın içinde de çeşitli eşyalar var ama ışığın zerresini yok. El yordamıyla yönünü buluyorsun. Elbette çevredeki eşyalara zarar veriyorsun. Hem başkalarının eşyalarına zarar verir, hem de kendini yaralarsın. İnsan böyle bir ortamda yalnız kalınca deli mi, cani mi, yoksa ışıktan yoksun bir talihsiz mi olur?
Sayfa 164·Kitabı okudu
Reklam