Bu kadar çok alıntı paylaştığım bir kitabın incelemesini yapmamak elbette olmazdı diye düşünüyor ve incelemeye başlıyorum.
Kitaba başlamadan önce Atsız Atayı araştırmayı,düşünce yapısını öğrenmenizi tavsiye ederim.Böylelikle kitaptaki bazı cümlelerin neden öyle yazıldığını daha iyi anlayabilirsiniz.
Kitaptaki her kelime,her cümle birbiriyle öyle uyumlu ki..Aynı yapboz parçaları gibi.Sanki bir kelime,bir cümle olmazsa kitap eksik kalırmış gibi..Atsız Ata kitabı öyle bir üslûpla yazmış ki o kelimeler gözünüzün önünde ahenkle dans ediyor sanki..Daha önce hiçbir kitaptan böylesine etkilendiğimi hatırlamıyorum..
Hele o şiirler..Kaç gündür etkisinden çıkamadığım o kadar çok mısra var ki..Bir çoğumuzun bildiği o şiirleri kitaptan okumak çok daha güzelmiş.İçimizdeki o sessizliğin sesi olmuş gibi Atsız Ata.Kendisine olan hayranlığım daha da arttı.
Kitabın konusu ise Yüzbaşı Selim Pusat ve beraberindeki bir kaç arkadaşının inandığı düşünceyi sonuna kadar savunduğu için askerlik görevlerine son veriliyor. Ve hapise atılıyor.Bu olayın duyulmasıyla eşi öğretmen Ayşe Pusat'ın okuldaki görevi de son buluyor.Şüphesiz ki bu dönemde Selim Bey'in en büyük destekçisi ve benim kitapta en çok üzüldüğüm kişi Ayşe Hanım.Ayşe Hanım belki de hiçbirimiz yapmayacağı fedakarlık yaptı ve maalesef bu fedakarlıkları hiçbir işe yaramadı.Daha sonra yargı kararıyla hapis dönemi son buluyor.Selim Bey'in en yakın arkadaşı Şeref Bey bu olaydan sonra intihar ederken Selim Bey eşi Ayşe Hanım ve oğlu Tosun için yaşamaya devam ediyor.Hapis dönemi son bulunca eşi Ayşe Hanım tekrar okuluna dönüyor. Ve kitabın ilk seyri burda değişiyor.Ayşe Hanımın okula başlamasıyla hayatlarına Kahraman
veyahut da Işık Kızlar diyebileceğimiz şiir güzelliğinde 3 öğrencisi hayatlarına dahil oluyor.Aydolu,Güntülü ve Nurkan..
Bu