ikra

Olduğum yerde olmak istemiyorum ama olduğum yerden çıkıp gidemiyorum da. (…) Bir şey beni hep dışarıya çekiyor. Hiçbir yere ait hissedemiyorum kendimi. Hiçbir eve, hiçbir aileye, hiçbir topluluğa.
Sayfa 120
Reklam
Bizim zamanımızda günah vardı, şimdi günahların adı hata oldu.
Sayfa 113
Ben onun beni hep öyle hatırlamasını istiyorum. Öyle masum. O benim gençliğim, anlatabiliyor muyum? Unuttuğum beni hatırlayan tek kişi o.
Sayfa 108
Ölümle şaka olmaz diyenler kıyasıya yanıldılar bu çağda Taksitle Ölüm diye bir roman yazıldı artık Önce Öl/Sonra Öde denilmek suretiyle aşılıp geçildi bu roman da.
Sayfa 25
Bize ne başkasının ölümünden demeyiz çünkü başka insanların ölümü en gizli mesleğidir hepimizin başka ölümler çeker bizi ve bazan başkaları ölümü çeker bizim için.
Sayfa 24
Reklam