“Var mı daha ağır yük, zamanı çekmek kadar. Yaşama sebebimsin, su kadar, ekmek kadar. Ayrılığın, özlemin, her şeyin bir hazzı var. Seni anmak da güzel, seni beklemek kadar.”
Beni hizaya getiren, haddimi bildiren dindir.
“İnansın ya da inanmasın o bana ait” diyen dindir. Ben Yahudiye de, Hristiyana da savaş hali olmadıkça saygı duyuyorsam, kim olursa olsun onu insan olarak belli bir makama yükseltiyor ve ona görevimi en iyi şekilde yapmayı istiyorsam ben bunu dinden öğrendim. Benim nefsim bana bunu söylemiyor. O yüzden de ne kadar bilirsek o kadar doğru davranma şansımız olur. Ya Rabbi ilmiyle amil olmayı nasip et, Ya Rabbi senin razı olacağın bir ahlakın bende olabilmesi için lazım olacak bilgiyi dişimle tırnağımla tabiri caizse söke söke öğrenme konusunda sen bana yardım et diye yana yakıla Allah’tan yardım isteyeceğiz.