Bu insanlar dev midir
Yatak görmemiş gövde midirBir yara açar boyunlarında
Kolkola durup bağırdıklarında-Ya kurbanın olam
Dağlar önüme durmuş
Ki dağlanamÇekip pırıl pırıl mavzerler çıkardılar oyluk etlerinden
Durdular ite çakala karşı yarin kapısında
“Öğrencilerime dişimi değil, şefkat gösteririm. Onları mevzuatın bir maddesi olarak değil, hayatımın bir parçası olarak görürüm. Ve sizin gibi düşünce yoksunu bir insana asla can emanet etmem.”
“Öfkem göze de perde, akla da. Gözümüz var bakıyoruz ama, kendi zannımızı görüyoruz sadece. Kanımız bir olsa da zannımız gayrı olunca, ayrılık hasıl oluyor böyle.”