İşin en güzel yanı da , ne benim ne de onun tarafından bir tek söz bile edilmediği halde bakışların ve tavırların görünmez konuşmasında birbirimizi o kadar iyi anlamamız , onu beni sevdiğini bu akşam her zamankinden daha açık bir şekilde ifade etmiş olması.
Hayatın bütün bu çok zor ve yanıtsız sorularına verdiği ortak yanıtın dışında bir yanıt yoktu.
Bu yanıt şuydu : Günün gerektirdiği şekilde yaşamak
yani unutmak.