İlayda
@ilayddakocyigit
Şu anda okuduğu kitaplar
Türk edebiyatında, edebî değeri yüksek olan eserler çoğu zaman önceliğim ve en sevdiğim olmuştur. Ancak öte yandan büsbütün toplumsal konulara yönelen, yalnızca halka hitap eden Ahmet Mithat Efendi ve Hüseyin Rahmi Gürpınar gibi yazarlar ise en sevdiğim yazarlar arasında olmuştur.
Ahmet Mithat Efendi'nin kendisinden de izler taşıyan, yaşamıyla paralellik gösteren Felâtun Bey ile Râkım Efendi kitabını uzun zaman önce okumuştum ve çok beğenmiştim. Kitaplığımdaki bu pek güzel kitap gözüme çarpınca neden incelemesini yapmadığımı düşündüm ve yapmaya karar verdim.
Kitap, genel hatlarıyla batılılaşma eşiğinde olan 19. Yüzyıl Osmanlı'sındaki yanlış batılılaşma konusunu ele alıyor. Bu konu, birbirine zıt iki tip üzerinden işleniyor: Felâtun Bey, Râkım Efendi. Bunlara karakter değil de tip diyoruz çünkü çok keskin biçimlerde ayrılmışlar: iyi ile kötü, doğru ile yanlış, çalışkan ile tembel, alaturka ile alafranga, ideal olan ile ideal olmayan...
Felâtun Bey bu kitapta kötü olan her şeyi simgelerken Râkım Efendi iyi olan her şeyi simgeliyor. Bu tipler bir araya geldiklerinde kültür çatışması yaşanıyor. Kitap boyunca Felâtun'un rezilliğini ve Râkım'ın yetkinliğini göze çarptırıyor yazar. Kitapta bu iki tipin perspektifinde gerçekleşen komik olaylar bizleri güldürürken aynı zamanda da düşündürüyor.
Bu kitabın Ahmet Mithat Efendi'den izler taşıdığını söylemiştim, evet, kendisini Râkım Efendi ile özdeşleştiriyor yazar. Zaten kitap oldukça taraflı yazılmış ve Felâtun Bey'den çok Râkım Efendi'ye rastlıyoruz kitapta. Yazar bir bakıma "Şu adamın rezilliğine bir bakın önce, sonra gelin size ideal olanı göstereyim." diyor ve kitabın büyük çoğunluğunda Râkım Efendi'yi, yani kendisinin kitaptaki gölgesini anlatıyor.
Kitabın olumlu tarafları bence şunlar: hem güldürüp hem düşündürmesi,
Felâtun Bey ile Râkım EfendiAhmet Mithat Efendi · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202528,2bin okunma