İlayda ŞAHİN
@ilaysah
İç çürümeAlıntı
Mark Twain’in yabancısı bir kasabanın “düzenli” ahlak yapısını sarsmak için tek bir yalanla tüm değer sistemini yerle bir etti. Çünkü biliyordu: Bir toplumun en büyük zayıflığı, kendine körü körüne güvenmesidir. Bu bana Peyami Safa’nın şu sözünü hatırlattı: "Bir milleti yok etmek isterseniz askeri istilaya lüzum yoktur... Ona tarihini unutturmak, dilini bozmak, dininden soğutmak ve dolayısıyla manevi değerlerini, ahlakını yozlaştırmak kafidir."
Yozlaşma, sessiz ve sinsidir. Bazen bir adamla başlar, bazen bir cümleyle. Ama sonuçta bir toplumun vicdanı çürürse, hiçbir düşmana ihtiyaç kalmaz. Çünkü düşman içerdedir artık.
Aydınlanmak İsteyenlerin Adresi
Aldous Huxley’nin Cesur Yeni Dünyası, herkesin mutlaka okuması gereken bir distopya. Çünkü bu kitap, yalnızca bir kurgu değil, aynı zamanda günümüzün aynası. Standartlaştırılmış, tektipleştirilmiş ve itaatkâr bireylerden oluşan bir toplum yaratma çabasının nelere yol açabileceğini çarpıcı biçimde gözler önüne seriyor.
İnsanların daha doğmadan sınıflandırıldığı, genetik müdahalelerle şartlandırıldığı bir dünya. Tüketimin istikrarı için sürekli bir ihtiyaç hâli yaratılıyor, din ve maneviyat bastırılarak sorgulamayan bireyler inşa ediliyor. Böylece insanlar; sınıflarına razı, düzenin dışına çıkamayan ve hatta çıkmak istemeyen varlıklara dönüşüyor.
En sarsıcı kısmı ise şu: Bu hikâye çok tanıdık. Yalnızca bir “gelecek” değil, aynı zamanda bugünün de bir yansıması. İşte bu yüzden Cesur Yeni Dünya, bir kez okunup rafa kaldırılacak bir eser değil. Kaybettiğimiz bilinci, özgürlüğü ve sorgulama yetisini hatırlamak için tekrar tekrar dönülmesi gereken bir uyarı metni.