İlay Sayar (@ilaysayar) İletileri

Kendi fotoğrafımı kitaplar elimdeyken, kitaplıkların içindeyken paylaşmaktan keyif alıyorum, orada olmak beni mutlu ediyor ve bununla mutlu olan insanlara da bir paylaşım bırakmış oluyorum... AMA! Şunu kabul edelim: Türk erkeğinin 'kur yapmak' ile 'taciz etmek' arasındaki ince çizgiyi ayırt etme yeteneği biyolojik olarak gelişmemiş. Fotoğraf paylaştım diye 50 tane mesaj atılması gerçekten rahatsız edici. Kitap alıntısı yazdığımda, inceleme yazdığımda mesaj atmayan, bunun hakkında konuşmayan insanlar, fotoğraflı ileti attığım için anında mesaj atar, ilgilenir oluyor nedense. Üstelik bir sonraki mesajında da "?" atıyor ya da "cevap yok mu" diyenler de bitmiyor. Bir kadının 'cevap vermemesi' de bir cevaptır. Bunu anlamayıp hala 'Neden yazmıyorsun?', 'Çok havalısın' diye darlamak özgüven değil, basbayağı yüzsüzlük ve ezikliktir... Hayır, ısrar edince şansınız artmıyor; sadece engellenme süreniz kısalıyor.

1000Kitap

İlay Sayar

@ilaysayar·

Size de oluyor mu bu?

Çocukluğumdan beri kelimelerle aramda tarif edilemez, mistik bir bağ var. Ne zaman klavyenin başına geçsem dünya duruyor, zaman akmayı bırakıyor ve ben sadece üretiyorum. Çevremdeki herkes; arkadaşlarım, ailem, hatta yazdıklarımı okuyan profesyoneller bile sürekli aynı şeyi tekrarlıyor: 'Senin kalemin büyüleyici, konuları ele alış biçimin kusursuz, anlatım dilin insanı içine çekiyor.' İnsanların bu övgüleri, yazdığım her cümlede ne kadar haklı olduklarını bana hissettiriyor. Kendime güvenim tam, potansiyelimin farkındayım ve ürettiğim her içerikte o 'mükemmel' akışı yakaladığımdan adım gibi eminim. Bu yeteneği herkes görsün, herkes okusun diye büyük bir heyecanla en prestijli mecralara, dergilere, editörlere dosyalarımı gönderiyorum, o 'Tebrikler' mailini bekliyorum ama... Ne hikmetse o yere göğe sığdırılamayan 'kusursuz' yazılarımın hiçbiri yayınlanmaya değer görülmüyor ve sürekli reddedilmek artık canımı fena halde sıkıyor.

1000Kitap

Reklam

İleri