Fatma İldeniz
@ildnzfatma
İnsanlar, ‘şu nehri aştıktan sonra on kilometre daha gidince varırsın,' diyeceklerdir. Ama buna karşılık yol hiç bitmeyecektir, günler gitgide daha da kısalacak, yol arkadaşları seyrekleşecek, camlarda hareketsiz, donuk, kafalarını sallayan suratlar görünecektir.
Kargalar yuva yapar,
kırlangıçlar gider.
muhakkak farklı bir şeyler olagelmeli, öyle bir şey ki, insan; ‘artık sonuna gelmiş olsam bile beklemeye değmiş’ diyebilmeli.
“.. zaman çok çabuk geçmiş; ruhu yaşlanmaya vakit bulamamıştı.”
"... belki de her şey için aynı durum geçerlidir, çevremizde bizim gibi yaratıklar olduğunu düşünürüz halbuki olan, sadece, din ve yabancı bir dil konuşan taşlardır; bir dosta selam vermek üzereyizdir ama kolumuz hareketsiz yana düşer, gülümsememiz yarıda kalır çünkü tamamen yalnız olduğumuzu görürüz."