İdil Eylül Ünsal
@ileyllns
İstanbul SBÜ Tıp Fakültesi
İstanbul, Kadıköy
Nevşehir, 11 Mart
328 okur puanıNisan 2018 tarihinde katıldı
Ancak bir hikaye anlatıcısı olarak benim görevim, dinleyecek olanlara, sevginin belli türden bir dikkat gerektirdiğini, insandan vazgeçmek gibi kolaycı bir teslimiyetin gelip geçici olduğunu hatırlatmak. Bizim ebedi işimiz, başkalarını sevmenin bir açma/kapama düğmesiyle kontrol edilmediğini, kendiliğinden bir duygusallık anı olmadığını unutmamak. İnsanları sevmek, ciddi oranda emek gerektiren bir taahhüt.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Varsayılanın aksine, kapitalizm üretilmiş arzu ve bu arzunun sürekli tatmin edilmeye çalışılması şeklinde bir kapalı döngü içinde işlemez. İşin doğrusu, sistem arzularımızın tatmin olması korkusuyla işler. Kapitalizm her bireyin içine “Tatmin olduğum an varoluşum hükümsüz kalır,” inancını kodlamıştır. Bizi yöneten şey mutluluk efsanesi değildir. Aksine, bizi düzenin işbirlikçilerine dönüştüren, yeterince sahip olmadığımız hissidir. Kapitalizm mutsuzlukla çalışan bir makinedir.
Tüm savaşlardaki günlük mücadelelerin, düşünceler ve idealler için değil, dostlar ve yanı başımızda savaşanlar için verildiğini gençler de bilmeli.
Sığınak, içinde yapabileceğiniz tek şeyin giderek daha da küçülmek olduğu dar bir yerdir; sonunda omurganız eğilir ve kan dolaşımınız durur: bedeniniz donmuştur.
Hem kadın bedenleri hem de dünya, aynı radikal-erkek söyleminin tehdidi altında. Çünkü radikal-erkek için kudret parçalamak, egemenlik kontrol, var olmak ise sahip olmak demektir.