N
@ilikecoffee
Coffee, books and flowers 🪻
11 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
11.05.2026
Yine ve yine evet. Artık şaşırmıyorum kendime de, sana da. Çok güzeldi, güzel zaman geçirdik. Çok mutluydum, umudum yok artık ne yazık! Ne zaman unutacağım bilmiyorum.
Bugün yine yaptım, hayır diyemedim. Diyemem ki. Akıllan artık. Ya da olsun, yanacaksam da seninle yanayım dedim bir kere.
Canım kendim, iyi haber. Artık istemiyorum. Son günlerde hayat o kadar güzel geliyor ki. Yaşamayı zaten çok seviyorum, iyisiyle kötüsüyle. Mutluluğun da umutsuzluğun da geçici olduğunun farkındayım uzun süredir. Dediğim gibi, son günlerim çok farklı. Hayat sakin, dingin, kötü şeyler pek etkilemiyor. Mutluyum, sokakta şarkı söyleyerek, dans ederek yürüyorum ve utanmıyorum artık. Güzellikler sıra sıra geliyor, kararlarım oturuyor. Artık bir hedefim var. Kendimi geliştiriyorum, neredeyse hiç boş vakit bulamıyorum bile, oradan oraya koşuşturuyorum. Bütün vücudum ağrıyor yaklaşık bir haftadır, onun da alışması lazım bu tempoya. Eskiden erteleyip yapmaya üşendiğim şeyleri yapabiliyorum, kendime sözüm geçiyor. Endişesiz, huzurlu, mutlu günlerim. Bir insanın kötü biri olduğunu anlayınca sorgulamıyorum, değişsin iyi olsun mutlu olsun diye uğraşmıyorum. Kabulleniyorum ve uzaklaşıyorum. Bu herhangi biri olabilir. İnsanlarla daha rahat iletişim kurabiliyorum, çekinmiyorum. Söylemek istediğim şeyleri insanlara rahatça söyleyebiliyorum. Dün yolda yürürken biriyle tanıştım, Ali. Boş boş muhabbet ettik, saatlerce belki. Bu garip bir olay benim için. Rahattım, sorgulamadım, dinledim, anlattım.
O (M) da geliyor aklıma bazen, sadece alışkanlık olduğunun farkındayım. Sorguluyorum, onu istiyor muyum, seviyor muyum diye. Hayır. Ne heyecan, ne bir şey, hissetmiyorum. Üzülüyorum biraz, onu hep sevebilmek isterdim çünkü. Sevemediğim için üzülüyorum azıcık işte. Geçti işte, bu kadardı. 27326
Tuana - YetemedimMüzik
İnanmadın bana, sana yine yetemedim
Bebek gibi sevdim, sana yine yetemedim
Yanarken bile sana yine yetemedim
Sen de ben'le yetinmedin
Sana iyi gelemedim
Sen de ben'le yetinmedin
.
Yetememek değil olay aslında.
Seni seviyorum, kimseyi sevemediğim kadar. Senden nefret ediyorum, kimseden edemediğim kadar. Yine de iyi ki girdin hayatıma, iyi ki tanıdım seni. Hayatım alt üst oldu sandım, belki de kendimi bulma yolunda bir adım. "Neden benden kopamıyorsun?" dedin. "Ben neden senden kopamıyorum?" dedin sonra da. "Boşver artık düşünmüyorum, umurumda değil artık." dedim ben de. Yedin bitirdin, tükettin bizi. Nasıl böyle yapabiliyor, neden büyüyemiyor diye soruyordum kendime. Nedeni yok. Bazı insanlar böyledir işte. Sadece böyledir. Artık sorgulamıyorum. Kendimi tanıyamaz olmuştum senin yüzünden. 19 Mart'ı 20 Mart'a bağlayan gece, arefe gününü bayram gününe bağlayan gece, son buluşmamız. Umarım gerçekten son buluşmamız olmuştur bu. Her ne kadar "Artık seni sevmiyorum, eskisi gibi hissettirmiyor." desem de yok. Ben hâlâ seni istiyorum, ne kadar yanlış olduğunu bile bile hem de. İstemek istemiyorum.