Gerçi dünyadaki bütün işler değersiz, başkaları istiyor diye kendi tutkusunu, kendi gereksinimini dikkate almadan, para, onur ve başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.
Tanrı’nın bize her gün sunduğu güzel şeylerin tadını çıkaracak kadar kalbimizin kapıları açık olursa, başımıza gelen kötü şeylere katlanacak gücümüz olur.
Keşke insanlar -niçin böyle olduklarını ancak Tanrı bilir- geçip giden şimdiyi yaşamak yerine, geçmişte kalan bir sıkıntının hatırlarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar.