Abbas Sayar'ın kalemi ve anadolu insanını ele alışı çok güzel. Akıcı bir kalem. Anadolu insanının sıcaklığı, merhametini yanında bir insanın nasıl kötü bir kalbe sahip olabileceğini, kendi menfaati için bir can hakkında nasıl hüküm verebileceğini çok iyi anlatmış.
Üssünoğlu İbrahim'in ona yıllarca yoldaşlık yapmış, yarışlarda dereceler kazanıp para kazandırmış atı Doru Kısrak'ı yaşlandı diye kış boyunca doğaya salması ile başlıyor. Yılkı atlarının açlık, soğuk ve kurtlarla mücadele ederek hayatta kalmaya çalışması çok etkileyici. Kış boyu birçok zorlukla savaşan atları bahar gelince insanların alıkoyup çalıştırması bir sonra ki kış tekrar yılkıya bırakmaları insanoğlunun ben merkezciliğini yüzümüze vurmakta.
Tabii insan üstünlüğüne boyun eğmeyip bir daha ahıra girmeyen, özgürlüğünü vermeyen, yılkıyı terk etmeyen atlar da mevcut.
Kendi konfor alanlarımızdan çıkıp zorluklara göğüs germeyi ve zor günlerin insanın ruhunu nasıl güçlendirdiğini anlatan enfes bir kitap.