Orada yeniden hayata gelme düşüncesi beni korkutuyor ve yoruyordu. Daha içinde yaşadığım dünyaya bile alışamamışken, başka bir dünya benim ne işime yarardı ki?
Defalarca ölümü ve bedenimin zerrelerinin dağılmasını düşündüm. Bu düşünceler beni korkutmuyor. Çünkü yok olmayı, ortadan kalkmayı gerçekten de arzuluyordum. Tek korkum, bedenimin zerrelerinin ayaktakımının zerreleriyle karışmasıydı. Bu düşünce benim için dayanılmazdı.