İnsanları, beraber yaşadıkları kimselere hayatı hoş bir hale getirenler, bir de beraber yaşadıkları insanlara hayatı zehir edenler diye ikiye ayırmak kabildir.
Kendi yerlerini iyice dolduramadıkları halde başkalarının yerinde olmak isteyen insanları böyle bir dağ eteğinde sayacak olursanız, onları, her yere gitmek istediği halde hiçbir yere gidip vermiş bir köylüye benzetebilirsiniz.