Zordur zorbalığı omuzlamak
Yokluğu acıyı omuzlamak
Gönül vermek ateş kusan kavgaya
Bir idam fermanı gibi belalı
Uzak bir umut gibi yalnız ve
Mayın gibi döşenmek
Hesabı kitabı görülmüş
Zincirlenmiş dağlara...
Sana bir şey diyim mi ?
Boş vericez deriz biz
Anca kendimizi kandırırız.
Ne birbirimizin yüzüne bakarız bundan sonra
Ne de başkası için yanıp tutuşuruz
Biz birbirimizi kül etmişiz zaten...
" Ee? " Dedim
" Aynı şeyler " dedi
" Aynı. Niye hep boş konuşoyuz biz, yok mu dolu konuşcak bişi ? " Diye ekledim.
" Seni seviyorum dolu işte. " Dedi...
Sustum...