Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/09/emery-r...
Saçımın bir tutamını parmaklarına dolayıp hafifçe çekiştirirken yutkundum. "Benimle oyun mu oynuyorsun?"
"Ben oyun oynamam. Çocuk değilim," diye alay etti. Ollie'ye hiç benzemediğini açıkça belirtmek istiyordu. Birbirlerini tanımıyorlardı bile ama aralarındaki düşmanlık hala devam ediyordu.
"O zaman bu ne? Sienna'ya ne oldu?"
Omuz silkerek bir omzunu havaya kaldırdı. "Ne olmuş ona? Uzun zamandır görüşmüyoruz."
"Bu hala yanlış."
"O zaman neden bu kadar doğru hissettiriyor?"
Para.
Tüm kötülüklerin kaynağıydı. Onu bu kadar ilgi çekici yapan da buydu.
Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/09/askn-nu...
"Gerçekten Bray'de o kalede tanıdığım adam sen miydin? Benim gözüm kör, kulağım sağır eden şey neydi? Çünkü bir insanın bir anda bu kadar acımasız olması imkansız. Başından beri böyle olmalısın."
Alexander daha yumuşak bir sesle, "Winona," diye mırıldandı.
Sanırım artık ağlıyordum ama buna engel olamıyordum. Gözyaşlarımı elimin tersiyle silip oturduğum yataktan kalktım. "Beni hayal kırıklığına uğrattığın için seni suçlamıyorum," derken kapıya doğru ilerleyip ardına kadar açtım. Alexander gitmesini istediğimi anlamıştı. Kapıya doğru yönelirken başı öne eğikti. Yanımdan geçip odadan çıkmadan önce sözlerime devam ettim. "Çok fazlasını beklediğim için kendimi suçluyordum."
