Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/10/gokcen-...
"Gömmem gereken bir çocuğum vardı," dediğinde, çocuğumuzla birlikte beni ve kendi ruhunu da gömüğü belliydi. Annesinin unuttuğu bebeğini, babasının unutmadığı için sevinmeli miydim* "Onun da yükü sana kalsın istemedim," diye tutunduğu gaddar tonunu bırakmadan devam etti. "Şimdi de onu gömmeme neden olanların, kesmem gereken nefesleri var..."
Seri hareketlerle önüne dönüp çantasını hazırlamaya devam etti. "Hemen mi?" dedim sinir bozucu bir tonda. "Derhal? Peşi sıra?"
Bana doğru öyle bir hamleyle döndü ki, bir adam geri kaçtım ve kalçam camın pervazına çarptı. Kollarımı kendimi dizginlemek adına göğsümün üzerinde bağladım. Alp Aslan'ın yüzünden sinirli bir gülümseme geçti. "Yüzüne bakamıyorum," dedi heceleyerek. Konuşurken yüzüme de bakmamıştı. "Aynada kendi yüzüme bakamıyorum! Aynadaki yüzüme bakamazsam senin nasıl yüzüne bakacağım ben?" Kaşlarım anlamazlığın getirdiği etkiyle çatıldı. "İstiyorsun ki karşında boyun bükeyim..." Sinirlie gülümsemesi, sinirli bir kahkahaya evrildi. "kabulleneyim istiyorsun! 'S*kip attılar bizi, sen de kabul et,' diyorsun!" Eli kolu hırsla sağa sola savruldu. "Kırk yılın başında bir hayal kurdum, onu da kana buladım!"
Sen tanıdığım en merhametli adamsın ama bir bana değilsin...
Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/09/gokcen-...
"Şu hale bak," dedi gövdesini göstererek. "Kapından ayrılamıyorum! Söylesene bana, sevdiğini söyleyince mi sevmiş oluyor bir insan yoksa canını yoluna serince mi? Hangisi daha büyük? Hangisi daha yüce? Hangisi daha eşsiz? Nedir bunun kıstası? Söyle ben de bileyim!"
"Kıstas yapan ben değilim. Ben diyorum ki zihnime sokma. Sokma işte!" diyerek sesli bir nefes verdim. "Ben bunu düşünmek istemiyorum. Bir başka insanın varlığını, kıymetini... 'Acaba beni de sever mi?' düşüncesiyle kavrulmak istemiyorum!"
Aniden üzerime doğru adımlayıp, nihayet bulup takabildiğim künyemi hoyratça çekti. Künyemden tutup kendisine doğru çektiği için acıyla yüzüm kasıldı. Sağ avuç içimdeki, çiftli hale gelen künyeme bir bakış atarken, sol eliyle boynundaki künyesini tişörtünün içerisinden çıkardı. "Bak bakayım, diğer yarısı nerede?" diyerek başını iki yana salladı. "Ben bu künyeyi bir kez çıkardım boynumdan. Onda da senin boynuna geçti. Ben sana sordum. Şimdi kalkıp bana mızmızlanmaya hakkın var mı?" Birbirimize meydan okurcasına kaşlarımız havalandı. "Ben sana hiç 'seni seviyorum,' demek ama sen bunu iliklerine kadar hissedersin. "
