çatlakları kendinle onaran ışık olmak için kaç yara açtın
hazırlıksız yakalanır insan susmanın her türlüsüne
işte ağrıyor, çokça inliyor dilimin altında büyüyen boşluklar
gel kurtar beni, mesel kıl, kelimelerin nerede
Düşündü.
Aynı şeyleri aynı gün belki onuncu kez düşündü. Belki bu şekilde uykuya dalıp düşünmekten kurtulabilirdi. Uykuya dalmak için düşündü. Daha fazla yıpranmamak için düşündü. Düşünmemek için düşündü. Düştüğü dilemma kuyusundan çıkmak için düşündü. Gözlerini kapattığında yine o andaydı.
Bir kelime söyleyiveririm, çıkar ağzımdan ve gömülür boşluğa. Büyük bir boşluk, kayıtsızlığın biraz da derinleştiği bir boşluk. Bir kelime çıkar ağzımdan ve muhabbeti doğurur, kalbimden çıkmıştır ve kalbine doğru yol alır gider muhatabımın.